Η νομική μάχη κατά των BitTorrent πειρατών στις Η.Π.Α.

Η εξέλιξη της διαδικτυακής πειρατείας

Σήμερα, η διαδικτυακή πειρατεία κυριαρχείται από μη εξουσιοδοτημένες streaming πλατφόρμες και υπηρεσίες. Ωστόσο, όταν πρόκειται για νομικές αγωγές, οι χρήστες του **BitTorrent** αποτελούν τον κύριο στόχο, καθώς είναι εύκολο να εντοπιστούν. Τα τελευταία χρόνια, μια εταιρεία ψυχαγωγίας ενηλίκων ευθύνεται για τη συντριπτική πλειονότητα των υποθέσεων που κατατίθενται στις Η.Π.Α. κατά μεμονωμένων πειρατών. Αν και αυτές οι υποθέσεις σπάνια γίνονται γνωστές, οι συνέπειές τους είναι αισθητές, όπως δείχνουν τα δικαστικά αρχεία.

Η ιστορία του ‘The Hurt Locker’

Λίγο μετά την κατάκτηση του Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το 2010, οι δημιουργοί του πολεμικού θρίλερ ‘The Hurt Locker’ στράφηκαν προς τον επόμενο στόχο τους. Με μια τότε πρωτοποριακή νομική στρατηγική, σχεδίασαν να μηνύσουν δεκάδες χιλιάδες Αμερικανούς που μοιράστηκαν πειρατικές κόπιες της ταινίας μέσω **BitTorrent** σε μία μόνο αγωγή. Ο δικηγόρος Τζέφρι Γουίβερ είχε δηλώσει τότε: «Δημιουργούμε μια πηγή εσόδων και αξιοποιούμε το ισοδύναμο ενός εναλλακτικού καναλιού διανομής». Αυτά τα επιχειρηματικά μοντέλα, όπου οι δικηγόροι και οι αντιπειρατικές εταιρείες αποκομίζουν επίσης οικονομικά οφέλη, ήταν ήδη γνωστά στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες άνοιξαν τις πόρτες σε εκατομμύρια νέους στόχους.

Αλλαγές στο νομικό τοπίο

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, αυτές οι αγωγές εξακολουθούν να είναι συχνές, αλλά το πεδίο έχει αλλάξει. Η κατάθεση αγωγών κατά εκατοντάδων ή χιλιάδων κατηγορουμένων ταυτόχρονα κρίθηκε μη αποδεκτή. Αυτό έκανε αυτές τις νομικές καμπάνιες σημαντικά πιο δαπανηρές, καθώς κάθε καταγγελία συνεπάγεται τέλη κατάθεσης και γραφειοκρατία. Ταυτόχρονα, ορισμένοι δικαστές έδειχναν αυξανόμενη απροθυμία να αναλάβουν αυτού του είδους τις υποθέσεις. Και με μια απόφαση ότι μια διεύθυνση IP από μόνη της δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη, σχεδόν όλοι οι κάτοχοι δικαιωμάτων εγκατέλειψαν αυτή την πρακτική.

Η αδιάκοπη καμπάνια της Strike 3

Η **Strike 3 Holdings** είναι ο μοναδικός δραστήριος ενάγων στις υποθέσεις πειρατείας μέσω **BitTorrent** σήμερα. Γνωστή για τα brands όπως τα ‘Milfy,’ ‘Tushy,’ και ‘Vixen,’ η εταιρεία ψυχαγωγίας ενηλίκων δεν μειώνει τις ενέργειές της. Μέχρι στιγμής φέτος, η εταιρεία έχει καταθέσει 2.277 αγωγές στα αμερικανικά δικαστήρια, βάζοντας την σε τροχιά να ξεπεράσει το περσινό ρεκόρ των περισσότερων από 3.900 αγωγών συνολικά. Όλες αυτές οι υποθέσεις στοχεύουν διευθύνσεις IP που παρατηρήθηκαν σε δημόσιες ομάδες **BitTorrent**, φέροντας να μοιράζονται βίντεο ενηλίκων.

Η διαδικασία των αγωγών

Μόλις κατατεθεί μια καταγγελία, η **Strike 3** αποκτά κλήτευση μέσω της οποίας μπορεί να υποχρεώσει τον αντίστοιχο πάροχο διαδικτύου να μοιραστεί τα προσωπικά στοιχεία του κατόχου του λογαριασμού. Αυτό το άτομο μπορεί στη συνέχεια να προστεθεί ως ονομαστικός κατηγορούμενος στην υπόθεση και να κληθεί να εμφανιστεί στο δικαστήριο.

Η οικονομική παγίδα των κατηγορουμένων

Ανεξάρτητα από το αν οι κατηγορούμενοι είναι αθώοι ή όχι, αυτές οι υποθέσεις έχουν συνήθως οικονομικές επιπτώσεις. Κάποιοι κατηγορούμενοι επιλέγουν να προχωρήσουν pro se, υπερασπιζόμενοι τον εαυτό τους, καθώς η νομική εκπροσώπηση δεν είναι φθηνή, ειδικά αν δαπανηθούν πολλές ώρες στην υπόθεση, πόσο μάλλον σε μια πλήρη δίκη. Αυτό οδηγεί σε μια κατάσταση catch-22, όπου οι κατηγορούμενοι πρέπει να επενδύσουν χιλιάδες δολάρια για να αποδείξουν την αθωότητά τους, χωρίς εγγύηση επιτυχίας ή οικονομικής αποζημίωσης. Ειρωνικά, είναι συχνά φθηνότερο να διευθετηθεί η υπόθεση, ακόμη και για κάποιον που δεν έκανε τίποτα λάθος.

Η επικίνδυνη επιλογή της αδιαφορίας

Δεδομένου αυτού του σκηνικού, κάποιοι κατηγορούμενοι επιλέγουν να αγνοήσουν εντελώς μια αγωγή, ελπίζοντας ότι θα εξαφανιστεί. Αυτό μπορεί να είναι κατανοητό, αλλά είναι ίσως η χειρότερη επιλογή από όλες. Και συνήθως η πιο δαπανηρή επίσης. Οι περισσότερες υποθέσεις της **Strike 3** απορρίπτονται, συχνά μετά από διακανονισμό, αλλά οι αποφάσεις ερήμην είναι επίσης συχνές. Όταν οι κατηγορούμενοι αποτυγχάνουν να απαντήσουν σε μια αγωγή, τα επιχειρήματα του ενάγοντα μπορούν να ληφθούν ως δεδομένα και χωρίς υπεράσπιση, ο φερόμενος πειρατής κυριολεκτικά χάνει ερήμην.

Οι συνέπειες των αποφάσεων ερήμην

Δεν αναφέρουμε τις περισσότερες από αυτές τις αποφάσεις, καθώς έχουν μικρή ειδησεογραφική αξία μεμονωμένα. Ωστόσο, οι αποζημιώσεις μπορεί να είναι σημαντικές και σε μεγαλύτερη κλίμακα, οι αριθμοί αυξάνονται γρήγορα. Νωρίτερα φέτος, αναδείξαμε τρεις κατηγορούμενους που κλήθηκαν να πληρώσουν 97.500, 86.250 και 26.250 δολάρια αντίστοιχα. Αλλά υπάρχουν πολλοί περισσότεροι. Μια γρήγορη ματιά στα πρόσφατα αρχεία αποκαλύπτει μια αποζημίωση 24.000 δολαρίων κατά κατηγορούμενου στο Τέξας τον περασμένο μήνα. Η **Strike 3** ζήτησε αποζημίωση 51.750 δολαρίων σε ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας την περασμένη εβδομάδα, κατά κατηγορούμενου που φέρεται να μοιράστηκε 96 βίντεο. Και με χιλιάδες υποθέσεις ακόμα σε εξέλιξη, αυτές οι αγωγές είναι απίθανο να τελειώσουν σύντομα.

Για όποιον εμπλέκεται σε μία από αυτές τις υποθέσεις, αθώος ή όχι, οι αποφάσεις ερήμην είναι μια υπενθύμιση ότι η αδιαφορία για νομικά έγγραφα μπορεί να είναι ένα δαπανηρό λάθος. Και αν οι κατηγορούμενοι είναι αθώοι, η ιστορία έχει δείξει ότι αξίζει να προβάλουν μια σοβαρή άμυνα. Αλλά φυσικά, αυτό πιθανότατα θα σημαίνει ένα σημαντικό αρχικό νομικό