Η εξαφάνιση του χιονιού στα δάση και οι επιπτώσεις στην αποθήκευση άνθρακα

Η απώλεια του χιονιού και οι συνέπειες για τα δάση

Η κλιματική αλλαγή έχει αρχίσει να επηρεάζει τα δάση με τρόπους που δεν είχαμε προβλέψει πλήρως. Καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονται, πολλά δάση χάνουν το χειμερινό τους χιονοκάλυμμα, κάτι που μπορεί να επιβραδύνει σημαντικά την ανάπτυξή τους και να μειώσει την ικανότητά τους να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.

Η σημασία της χιονοκάλυψης για την αποθήκευση άνθρακα

Σύμφωνα με τον Emerson Conrad-Rooney από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, οι τρέχουσες προβλέψεις για την αποθήκευση άνθρακα δεν λαμβάνουν υπόψη την πολυπλοκότητα των χειμερινών κλιματικών αλλαγών. Αυτό σημαίνει ότι πιθανόν υπερεκτιμούν την μελλοντική ικανότητα των δασών να αποθηκεύουν άνθρακα.

Η επίδραση της αύξησης της θερμοκρασίας

Γενικά, η αύξηση της θερμοκρασίας αναμένεται να ενισχύσει την ανάπτυξη των δασών σε εύκρατες περιοχές, κυρίως μέσω της επιτάχυνσης της αποσύνθεσης και της παροχής περισσότερων θρεπτικών ουσιών κατά την περίοδο ανάπτυξης. Ωστόσο, τα μοντέλα δεν λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ειδικά την απώλεια του χιονιού.

Η απώλεια του μονωτικού χιονιού

Η Elizabeth Burakowski από το Πανεπιστήμιο του Νιου Χάμσαϊρ τονίζει ότι η απώλεια του βαθιού, μονωτικού χιονοκαλύμματος δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Η έρευνά της δείχνει ότι οι ημέρες με βαθύ χιόνι θα εξαφανιστούν στις περισσότερες περιοχές των ΗΠΑ μέχρι το τέλος του αιώνα, με συνέπειες για την αποθήκευση νερού και την υγεία των οικοσυστημάτων.

Πειράματα και ευρήματα

Για να κατανοήσουν καλύτερα αυτές τις αλλαγές, ο Conrad-Rooney και οι συνεργάτες του πραγματοποίησαν πειράματα σε ένα δάσος στο Νιου Χάμσαϊρ. Προσομοίωσαν την επίδραση μιας παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας κατά 5°C στην ανάπτυξη των κόκκινων σφενδάμων (Acer rubrum). Σε ορισμένα τμήματα, χρησιμοποίησαν θαμμένα καλώδια για να θερμάνουν το έδαφος κατά την περίοδο ανάπτυξης. Σε άλλα, αφαίρεσαν επίσης το χιόνι κατά τη διάρκεια του χειμώνα και θέρμαναν το έδαφος για να προκαλέσουν κύκλους πάγωσης και απόψυξης.

Αποτελέσματα και επιπτώσεις

Μετρημένα σε διάστημα 10 ετών, τα δέντρα σε όλες τις περιοχές αναπτύχθηκαν περισσότερο από τα δέντρα που αφέθηκαν μόνα τους. Ωστόσο, οι περιοχές όπου αφαιρέθηκε το χιόνι αναπτύχθηκαν πολύ πιο αργά, προσθέτοντας περίπου τη μισή ανάπτυξη. Οι ερευνητές αποδίδουν αυτή τη διαφορά στη ζημιά των ριζών που προκαλείται από το χιονισμένο έδαφος που εκτίθεται περισσότερο στις μεταβαλλόμενες θερμοκρασίες