Οι καπουτσίνοι πίθηκοι υιοθετούν παράξενες συμπεριφορές

Μια νέα τάση στην άγρια φύση

Σε ένα απομονωμένο νησί του Παναμά, οι καπουτσίνοι πίθηκοι έχουν ξεκινήσει μια ασυνήθιστη συμπεριφορά: απαγάγουν μωρά από οικογένειες πιθήκων ουρλιάζων. Αυτή η νέα τάση, που δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ ξανά, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων.

Η παρακολούθηση των καπουτσίνων

Από το 2017, οι επιστήμονες παρακολουθούν τους λευκοπρόσωπους καπουτσίνους (Cebus capucinus imitator) στο νησί Jicarón, χρησιμοποιώντας 86 κάμερες κίνησης για να καταγράψουν τη χρήση εργαλείων από πέτρα για το σπάσιμο σκληρών καρπών και οστρακοειδών. Το 2022, παρατήρησαν έναν νεαρό καπουτσίνο με ένα μωρό πίθηκο ουρλιάζων (Alouatta palliata coibensis) στην πλάτη του. Αυτός ο καπουτσίνος, που ονομάστηκε Joker, πήρε τουλάχιστον τέσσερα μωρά ουρλιάζων μέσα σε τέσσερις μήνες, κρατώντας τα για πάνω από μία εβδομάδα.

Από την εξαίρεση στον κανόνα

Αρχικά, οι ερευνητές θεώρησαν ότι πρόκειται για μια μοναδική περίπτωση, όπως εξηγεί η Zoë Goldsborough από το Ινστιτούτο Συμπεριφοράς Ζώων Max Planck. Όμως, πέντε μήνες αργότερα, τέσσερις άλλοι νεαροί αρσενικοί καπουτσίνοι βρέθηκαν να κουβαλούν μωρά ουρλιάζων. Μέσα σε 15 μήνες, η ομάδα των καπουτσίνων είχε πάρει 11 μωρά ουρλιάζων κάτω των τεσσάρων εβδομάδων.

Μια κοινωνική μόδα μεταξύ των πρωτευόντων

Η συμπεριφορά αυτή εξαπλώθηκε μέσω της κοινωνικής μάθησης, όπως μια «μόδα» μεταξύ των πρωτευόντων, σημειώνει ο Andrew Whiten από το Πανεπιστήμιο του St Andrews. Παρόλο που οι ώριμες θηλυκές πίθηκοι υιοθετούν μερικές φορές εγκαταλελειμμένα μωρά άλλων ειδών, οι καπουτσίνοι στο Jicarón είναι όλοι ανώριμοι αρσενικοί και φαίνεται να παίρνουν ενεργά τα μωρά ουρλιάζων από τις οικογένειές τους.

Η επιβίωση των μωρών ουρλιάζων

Τα απαγόμενα μωρά πιθανότατα πεθαίνουν από υποσιτισμό, καθώς είναι πολύ μικρά για να επιβιώσουν χωρίς το μητρικό γάλα. Οι ερευνητές παρατήρησαν τουλάχιστον τρία μωρά ουρλιάζων να μεταφέρονται ακόμη και όταν ήταν νεκρά.

Η ψυχολογία πίσω από τη συμπεριφορά

Η μάθηση από άλλους μπορεί να είναι επωφελής, γι’ αυτό και μια τάση μπορεί να εξαπλωθεί ακόμη και όταν η συμπεριφορά δεν έχει πραγματικά οφέλη για τους πιθήκους, εξηγεί ο Whiten. Οι καπουτσίνοι του Jicarón δεν έχουν αρπακτικά και πολύ λίγους ανταγωνιστές, κάτι που μπορεί να τους επιτρέπει να δοκιμάζουν νέες συμπεριφορές από πλήξη. Οι ίδιοι νεαροί αρσενικοί είναι και οι πιο ενεργοί στη χρήση εργαλείων, όπως σημειώνει η Goldsborough. «Ίσως αν έχεις ήδη μια παράδοση, είναι πιο πιθανό να αντιγράψεις και άλλες συμπεριφορές τους.»