Tεχνολογία, εκπαίδευση και ανθρώπινη σύνδεση

Η πορεία της Caitlin Morris

Η Caitlin Morris, υπότροφος της MIT Morningside Academy for Design (MAD), είναι αρχιτέκτονας, καλλιτέχνης, ερευνήτρια και παιδαγωγός. Έχει μελετήσει την ψυχολογία και έχει χρησιμοποιήσει διαδικτυακά εργαλεία μάθησης για να μάθει προγραμματισμό και άλλες δεξιότητες. Με ήρεμη φωνή και οξυδερκή παρατηρητικότητα, ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το πώς οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τον χώρο και ανταποκρίνονται στο περιβάλλον τους. Συνδυάζοντας τις παρατηρητικές της ικανότητες με ενεργό συμμετοχή στην κοινότητα, εργάζεται στη διασταύρωση της τεχνολογίας, της εκπαίδευσης και της ανθρώπινης σύνδεσης για τη βελτίωση των ψηφιακών πλατφορμών μάθησης.

Από την παιδική ηλικία στην καινοτομία

Η Morris μεγάλωσε σε αγροτική περιοχή της Νέας Υόρκης, σε μια οικογένεια δημιουργών. Από μικρή ηλικία έμαθε να ράβει, να μαγειρεύει και να κατασκευάζει με ξύλο. Μια από τις πρώτες της αναμνήσεις είναι η κατασκευή ενός μικρού πριονιού με τη βοήθεια του πατέρα της, επαγγελματία ξυλουργού. Αργότερα, όταν χρειαζόταν να μάθει κάτι, στρεφόταν σε κοινότητες βασισμένες σε έργα, αντί για βιβλία. Έμαθε να προγραμματίζει αργά τη νύχτα, εκμεταλλευόμενη πλατφόρμες με προσανατολισμό στην κοινότητα, όπου οι άνθρωποι απαντούν σε ερωτήσεις και αναρτούν σκίτσα, επιτρέποντάς της να δει τον κώδικα πίσω από τα αντικείμενα που δημιουργούσαν.

Η σημασία της κοινότητας στη μάθηση

Η συμμετοχή της Morris σε κοινότητες μάθησης είναι πολυδιάστατη. Είναι συνδιοργανώτρια του Φεστιβάλ Μάθησης του MIT Media Lab, διοργανώνει συναντήσεις δημιουργικού προγραμματισμού και είναι ενεργή στην ανάπτυξη κοινότητας λογισμικού ανοιχτού κώδικα. “Τα χρόνια που οργανώνω κοινότητες μάθησης και δημιουργίας — τόσο δια ζώσης όσο και διαδικτυακά — μου έδειξαν από πρώτο χέρι πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η κοινωνική αλληλεπίδραση για την παρακίνηση και την περιέργεια,” λέει η Morris. “Η έρευνά μου επικεντρώνεται στην αναγνώριση των στοιχείων αυτής της κοινωνικής μαγείας που είναι πιο ουσιώδη, ώστε να μπορούμε να σχεδιάσουμε ψηφιακά περιβάλλοντα που υποστηρίζουν καλύτερα αυτές τις δυναμικές.”

Η τέχνη ως εργαλείο μάθησης

Ακόμη και στην τέχνη της, η Morris συνεργάζεται συχνά με συλλογικά σχήματα. Έχει συμβάλει στη δημιουργία περίπου 10 μεγάλων καλλιτεχνικών εγκαταστάσεων που συνδυάζουν κίνηση, ήχο, εικόνα, φωτισμό και άλλες τεχνολογίες, προσφέροντας στον επισκέπτη μια εμπειρία που ανακαλεί κάποια πτυχή της φύσης, όπως το ρέον νερό ή τα πουλιά σε πτήση. Αυτές οι εντυπωσιακές εγκαταστάσεις είναι ταυτόχρονα επιβλητικές και χαλαρωτικές, πιθανώς επειδή εστιάζουν το μυαλό, το μάτι και μερικές φορές το αυτί.

Η συνεισφορά της στο “Diffusion Choir”

Η Morris συνέβαλε στον σχεδιασμό του “Diffusion Choir”, μια εγκατάσταση από το καλλιτεχνικό συνεργατικό Hypersonic, καθώς και τις Sosolimited και Plebian Design. Το έργο αυτό περιλαμβάνει σχεδιασμό εννοιών, ανάπτυξη σχεδίου, ηλεκτρικό σχεδιασμό και μηχανική, ανάπτυξη firmware και κατασκευή. Το Hypersonic, με έδρα τη Νέα Υόρκη, ειδικεύεται σε μεγάλες κινητικές εγκαταστάσεις σε δημόσιους χώρους.

Η εκπαίδευση ως προσωπική αποστολή

Πριν από την εμπλοκή της στο Hypersonic, η Morris απέκτησε πτυχίο στην ψυχολογία και στις αρχιτεκτονικές επιστήμες από το Rensselaer Polytechnic Institute και μεταπτυχιακό στην σχεδίαση και τεχνολογία από το Parsons School of Design. Κατά τη διάρκεια, μεταξύ και μετά από αυτές τις σπουδές, δίδαξε σχεδίαση, προγραμματισμό και άλλες τεχνολογίες σε επίπεδο λυκείου, προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών.

Η προσέγγιση της Morris στη διδασκαλία

“Αυτό που με κέρδισε στη διδασκαλία ήταν ότι ο τρόπος που έμαθα ως παιδί δεν ήταν ο ίδιος με αυτόν στην τάξη,” εξηγεί η Morris. “Αργότερα το είδα αυτό σε πολλούς από τους μαθητές μου. Ένιωσα ότι ο κανονικός τρόπος μάθησης δεν λειτουργούσε για αυτούς. Και πίστευαν ότι ήταν δικό τους λάθος. Απλά δεν ένιωθαν πραγματικά ευπρόσδεκτοι στο παραδοσιακό εκπαιδευτικό μοντέλο.”

Η έρευνα της Morris στο MIT Media Lab

Για το διδακτορικό της στο MIT Media Lab, η Morris εστιάζει στους προσωπικούς χώρους και τα συναισθηματικά κενά που σχετίζονται με τη μάθηση, ιδιαίτερα την διαδικτυακή και υποβοηθούμενη από AI μάθηση. Αυτή η έρευνα βασίζεται στην εμπειρία της στην αύξηση της ανθρώπινης σύνδεσης σε φυσικά και εικονικά περιβάλλοντα μάθησης.

Η ανάπτυξη ενός νέου πλαισίου μάθησης

“Αναπτύσσω ένα πλαίσιο που συνδυάζει την ανάλυση συμπεριφοράς με την υποστήριξη AI και την αξιολόγηση από ανθρώπους ειδικούς για τη μελέτη των κοινωνικών δυναμικών μάθησης,” λέει η Morris. “Η έρευνά μου εξετάζει πώς τα πρότυπα κοινωνικής αλληλεπίδρασης επηρεάζουν την ανάπτυξη περιέργειας και την εσωτερική παρακίνηση στη μάθηση, με ιδιαίτερη έμφαση στην κατανόηση του πώς αυτές οι δυναμικές διαφέρουν μεταξύ πραγματικών συνομηλίκων και περιβαλλόντων υποστηριζόμενων από AI.”

Το μέλλον της εκπαίδευσης

Η πρώτη φάση της έρευνάς της είναι να καθορίσει ποια στοιχεία της κοινωνικής αλληλεπίδρασης δεν μπορούν να αντικατασταθούν από έναν ψηφιακό δάσκαλο βασισμένο σε AI. Μετά από αυτή την αξιολόγηση, ο στόχος της είναι να δημιουργήσει μια πρωτότυπη πλατφόρμα για βιωματική μάθηση. “Δημιουργώ εργαλεία που μπορούν ταυτόχρονα να παρακολουθούν παρατηρήσιμες συμπεριφορές — όπως φυσικές ενέργειες, γλωσσικά σήματα και πρότυπα αλληλεπίδρασης — ενώ καταγράφουν τις υποκειμενικές εμπειρίες των μαθητών μέσω αναστοχασμού και συνεντεύξεων,” εξηγεί η Morris.

Συμβολή στην εκπαιδευτική