Πόσο ασφαλή είναι τα ορυχεία της Αυστραλίας;

Η τραγωδία του Moura και οι αλλαγές στη νομοθεσία

Την Κυριακή 7 Αυγούστου 1994, μια έκρηξη στο υπόγειο ανθρακωρυχείο Moura No 2 στο Κουίνσλαντ οδήγησε στον θάνατο 11 ανθρακωρύχων. Αυτή η τραγωδία αποτέλεσε το έναυσμα για σημαντικές αλλαγές στην προσέγγιση της ασφάλειας στα ορυχεία της Αυστραλίας κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές του 2000.

Σημαντική πρόοδος, αλλά στασιμότητα

Από τότε, παρατηρήθηκαν σημαντικές βελτιώσεις στην απόδοση ασφάλειας. Το 2003, υπήρχαν 12,4 θάνατοι ανά 100.000 εργαζόμενους. Μια δεκαετία αργότερα, ο αριθμός μειώθηκε σε 3,4. Ωστόσο, έκτοτε η πρόοδος έχει επιβραδυνθεί, αν όχι σταματήσει. Παρά την υιοθέτηση συστημάτων διαχείρισης κινδύνου, εκπαίδευσης και την απομάκρυνση από την αυστηρή ρύθμιση, ο ρυθμός θανάτων και σοβαρών τραυματισμών έχει παραμείνει σχεδόν αμετάβλητος την τελευταία δεκαετία.

Αύξηση στα «μεμονωμένα» περιστατικά

Στο παρελθόν, οι περισσότεροι θάνατοι οφείλονταν σε «κύριους κινδύνους», όπως πυρκαγιές, εκρήξεις και πλημμύρες σε ορυχεία. Σήμερα, οι θάνατοι αυτοί αποτελούν λιγότερο από το 20% των περιπτώσεων. Οι περισσότερες απώλειες ζωών προέρχονται από «μεμονωμένα» περιστατικά, όπως χτυπήματα από αντικείμενα, παγίδευση σε μηχανήματα, πτώσεις από ύψος ή συγκρούσεις οχημάτων.

Ψυχική υγεία και ανθρώπινοι παράγοντες

Ανθρώπινοι παράγοντες, όπως η ψυχική υγεία, η κόπωση και η εναλλαγή προσωπικού, επηρεάζουν επίσης την ασφάλεια. Παρά την αύξηση της αυτοματοποίησης και των τεχνολογιών απομακρυσμένης λειτουργίας, υπάρχουν ενδείξεις επιδείνωσης της ψυχικής υγείας και αυξημένης κόπωσης, που μπορεί να υπονομεύσουν τη λήψη αποφάσεων και την επαγρύπνηση.

Αργή αλλά σταθερή βελτίωση

Υπάρχουν ελπιδοφόρες εξελίξεις, όπως η προσέγγιση «critical control management» που έχουν υιοθετήσει εταιρείες όπως η Rio Tinto και η Newmont. Αυτή η μέθοδος εντοπίζει κρίσιμους ελέγχους που μπορούν να αποτρέψουν σοβαρά περιστατικά και κατευθύνει πόρους για την αυστηρή εφαρμογή τους. Αναμένονται επίσης βελτιώσεις από καλύτερο σχεδιασμό εξοπλισμού, προόδους στην αυτοματοποίηση και πρωτοβουλίες ψυχικής υγείας.

Ανάγκη για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις

Παρά τις βελτιώσεις, η βιομηχανία εξακολουθεί να καταγράφει κατά μέσο όρο οκτώ θανάτους ετησίως την τελευταία δεκαετία. Οι μεταρρυθμίσεις ασφάλειας είναι αναγκαίες. Η πραγματική βελτίωση θα είναι αργή και σταθερή, προερχόμενη από την συνεπή εφαρμογή αποδεδειγμένων τεχνικών διαχείρισης ασφάλειας.