Η σύνδεση του μικροβιώματος του εντέρου με τη γονιμότητα και το PCOS

Η σημασία του μικροβιώματος του εντέρου

Η πολυκυστική ωοθηκική σύνδρομη (PCOS) είναι μια από τις πιο συνηθισμένες ορμονικές διαταραχές στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και αποτελεί κύρια αιτία υπογονιμότητας. Ωστόσο, η κατανόηση των αιτιών και των βέλτιστων θεραπειών για το PCOS παραμένει περιορισμένη. Ειδικά, παραμένει ασαφές γιατί οι γυναίκες με PCOS που καταφέρνουν να μείνουν έγκυες αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών, όπως αποβολές, πρόωρο τοκετό και διαβήτη κύησης.

Η έρευνα του Zhejiang University

Η Aixia Liu και οι συνεργάτες της στο Zhejiang University της Κίνας παρακολούθησαν τα αποτελέσματα εγκυμοσύνης σε 220 γυναίκες από 44 πόλεις της Κίνας, εκ των οποίων οι μισές είχαν PCOS. Όλες οι συμμετέχουσες ήταν κάτω των 35 ετών και παρείχαν δείγματα αίματος, κοπράνων και ιστών από το ενδομήτριο, δηλαδή την εσωτερική επένδυση της μήτρας.

Σημαντικά ευρήματα για το μικροβίωμα

Παρά τις παρόμοιες ποσοστά εγκυμοσύνης, οι γυναίκες με PCOS είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν επιπλοκές, όπως αποβολές, πρόωρο τοκετό, διαβήτη κύησης ή παιδί με χαμηλό βάρος γέννησης. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι οι γυναίκες με PCOS είχαν περίπου το μισό ποσοστό ενός βακτηρίου του εντέρου, του Parabacteroides merdae, σε σύγκριση με εκείνες χωρίς την πάθηση, και ότι αυτό συνδέθηκε με τα αποτελέσματα εγκυμοσύνης.

Ο ρόλος του Parabacteroides merdae

Το P. merdae βοηθά στη μετατροπή ορισμένων θρεπτικών ουσιών, όπως το αμινοξύ ισολευκίνη, σε ευεργετικές ενώσεις που ονομάζονται λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας, τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναπαραγωγική υγεία. Αυτό πιθανόν εξηγεί γιατί οι συμμετέχουσες με PCOS είχαν, κατά μέσο όρο, περίπου 39% περισσότερη ισολευκίνη και 10% χαμηλότερα επίπεδα λιπαρών οξέων βραχείας αλυσίδας στα δείγματα αίματος σε σύγκριση με εκείνες χωρίς PCOS. Επίσης, είχαν υψηλότερα επίπεδα ισολευκίνης στους ενδομητρικούς ιστούς.

Επιπτώσεις στην υγεία του ενδομητρίου

Όταν οι ερευνητές καλλιέργησαν ενδομητρικά κύτταρα των συμμετεχόντων και τα εξέθεσαν σε ισολευκίνη, παρατήρησαν αύξηση σε δείκτες κυτταρικής γήρανσης, όπου τα κύτταρα γίνονται τόσο φθαρμένα ή κατεστραμμένα που παύουν να λειτουργούν. Η ισολευκίνη επίσης εμπόδισε τη διαδικασία που υφίστανται τα ενδομητρικά κύτταρα κατά την προετοιμασία και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αμφισβητήσεις