Open Source
Το λειτουργικό που σχεδόν νίκησε τα Windows
Το GeoWorks Ensemble του 1990 είχε καλύτερη διαχείριση μνήμης, preemptive multitasking και πλήρη σουίτα εφαρμογών, αλλά η έλλειψη τρίτων εφαρμογών και οι συμφωνίες OEM υπέρ των Windows έκριναν την έκβαση της αγοράς.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές του 1990 η μάχη για το desktop ήταν αδυσώπητη. Το όνομα που τελικά κυριάρχησε ήταν Microsoft και το προϊόν-ορόσημο ήταν το Windows 3.0. Όμως, εκείνη την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε ένας ειλικρινής τεχνολογικός αντίπαλος που σε πολλά σημεία ήταν καλύτερος — το GeoWorks Ensemble, γνωστό αρχικά ως PC/GEOS. Η ιστορία του δεν είναι απλώς μια τεχνική ωδή στον «κάποτε καλύτερο»· είναι μια διδακτική περίπτωση για το πώς οι τεχνολογικές νίκες καθορίζονται από παραμέτρους μακρύτερα από την καθαρή ποιότητα του προϊόντος.
Πριν και μετά το Windows 3.0: το τοπίο του 1990
Το Windows 3.0, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1990, έφερε σημαντική αναβάθμιση σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις: πιο «τρισδιάστατη» εμφάνιση, εικονίδια εφαρμογών σε 16 χρώματα, βελτιωμένη διαχείριση μνήμης και ένα πιο προσιτό Program Manager και File Manager. Παρ’ όλο που συνέχιζε να λειτουργεί πάνω από το DOS, για πρώτη φορά η εμπειρία χρήσης έδειχνε κοινά χαρακτηριστικά ενός ολοκληρωμένου GUI OS.
Την ίδια χρονιά, το GeoWorks Ensemble από την εταιρεία που είχε ξεκινήσει ως Berkeley Softworks (μετονομάστηκε σε GeoWorks Corporation) εμφανίστηκε ως σοβαρή εναλλακτική. Παρόλο που κι αυτό λειτουργούσε πάνω σε DOS, το Ensemble φόρτωνε το δικό του kernel και διαχειριζόταν τον πολλαπλό χειρισμό διεργασιών, μέχρι του σημείου να μοιάζει με πλήρες λειτουργικό σύστημα στην καθημερινή χρήση.
Τι ήταν τεχνικά το GeoWorks Ensemble
Το GeoWorks Ensemble σχεδιάστηκε για να τρέχει ακόμα και σε παλαιότερες μηχανές: IBM XT/AT με επεξεργαστές Intel 8088 και 286, και με μόλις 512KB RAM. Αυτό ήταν σημαντικό τότε, καθώς το Windows 3.0 πραγματικά άνοιγε τα φτερά του μόνο σε συστήματα με Intel 386 και περισσότερη μνήμη. Το Ensemble, παρ’ όλο που δεν ήταν «αυτόνομο OS» σε χαμηλό επίπεδο, ανέλαβε τις βασικές λειτουργίες που περιμένει κανείς από ένα λειτουργικό: διαχείριση μνήμης, διεργασιών και είσοδο/έξοδο πελάτη-εκτυπωτή.
Ένα από τα μεγαλύτερα τεχνικά προτερήματα ήταν η υποστήριξη preemptive multitasking. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα μπορούσε να διακόψει και να εναλλάξει διεργασίες κεντρικά, χωρίς να περιμένει την «ευγένεια» των εφαρμογών — αντίθετα με το cooperative multitasking στα Windows της εποχής, όπου μια κακή εφαρμογή μπορούσε να «παγώσει» ολόκληρο το περιβάλλον εργασίας.
Πλεονεκτήματα στην καθημερινή χρήση
Το Ensemble προσέφερε πολυάριθμες βελτιώσεις που γίνονταν ορατές στον χρήστη: κλιμακούμενες γραμματοσειρές που έκαναν το κείμενο ευκρινές σε κάθε μεγέθυνση και εγγύηση ότι το αποτέλεσμα στην οθόνη θα ταίριαζε στην εκτύπωση — μια μορφή early WYSIWYG. Σε αντίθεση, τα Windows βασίζονταν κατά κύριο λόγο σε bitmap fonts, που θρυμματίζονταν όταν μεγεθύνονταν.
Παράλληλα, το Ensemble περιλάμβανε μια πλήρη σουίτα εφαρμογών: GeoWrite, GeoDraw, GeoManager, GeoPlanner, GeoDex και GeoComm, μαζί με τα βασικά εργαλεία όπως αριθμομηχανή και σημειωματάριο. Αυτή η πλευρά «out-of-the-box» έκανε το σύστημα πρακτικά έτοιμο για καθημερινή χρήση χωρίς την ανάγκη για επιπλέον λογισμικό.
Γιατί, παρά την ποιότητα, έχασε τη μάχη
Παρά τα τεχνικά πλεονεκτήματα, το Ensemble ηττήθηκε συστηματικά σε μερικές κρίσιμες επιχειρηματικές διαστάσεις. Το πρώτο και πιο σημαντικό πρόβλημα ήταν το οικοσύστημα εφαρμογών. Η ανάπτυξη λογισμικού για το Ensemble ήταν πολύπλοκη και δαπανηρή: στην αρχή απαιτούνταν workstation της Sun, εξειδικευμένα SDK, και γλώσσες όπως μια αντικειμενοστραφής έκδοση assembly του 8086 ή αργότερα μια C-παρεκτροπή με αντικειμενοστραφή extensions.
Ο debugging κύκλος ήταν επίσης πιο δαπανηρός: χρειάζονταν δεύτερος υπολογιστής συνδεδεμένος με σειριακό καλώδιο για τον έλεγχο. Αντίθετα, οι developers για Windows μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ένα συνηθισμένο PC, να γράψουν σε C, και να κάνουν debugging στον ίδιο υπολογιστή. Επιπλέον, το 1991 η Microsoft έβγαλε το Visual Basic, που μείωσε δραματικά το κόστος και την εξειδίκευση για τη δημιουργία GUI εφαρμογών — ένα όπλο που οδήγησε σε πλημμυρίδα τρίτων εφαρμογών για τα Windows.
Διανομή, συμφωνίες OEM και το δίκτυο δικτύου αποτελεσμάτων
Ακόμα πιο αποφασιστικό ήταν το θέμα της διανομής. Η Microsoft έβαλε ισχυρή πίεση στους κατασκευαστές PCs και έκλεισε συμφωνίες OEM που έφερναν τα Windows προεγκατεστημένα, καθιστώντας τα την προεπιλογή για τους περισσότερους καταναλωτές. Ο πρώην CEO της GeoWorks, Brian Dougherty, υποστήριξε πως η Microsoft εμπόδισε την ευρεία προεγκατάσταση του Ensemble σε δεκάδες μηχανές της εποχής.
Αυτά λειτουργούν ως κλασικό παράδειγμα του network effect: όσο περισσότεροι χρήστες είχαν Windows, τόσο περισσότεροι developers ήθελαν να γράψουν για Windows, και όσο περισσότερες εφαρμογές υπήρχαν, τόσο πιο δύσκολο γινόταν για έναν ποιοτικά καλύτερο αλλά μικρότερο ανταγωνιστή να κερδίσει μερίδιο.
Η στροφή στις φορητές συσκευές και το τέλος του Ensemble
Όταν εμφανίστηκε η αγορά των φορητών υπολογιστών χειρός και των πρώτων PDAs, η GeoWorks προσπάθησε να προσαρμοστεί με την έκδοση PEN/GEOS. Κινούνταν σε κάποιες επιτυχίες: το HP OmniGo, το Tandy Zoomer και τα πρωτοποριακά επικοινωνιακά μοντέλα της Nokia, τα Nokia 9000 και 9110 Communicator, χρησιμοποιούσαν εκδόσεις του GEOS.
Όμως ο κόσμος των φορητών συσκευών άλλαζε γρήγορα. Οι πλατφόρμες μετατοπίζονταν από την οικογένεια x86 και το DOS σε νέες αρχιτεκτονικές όπως η ARM και σε συστήματα που σχεδιάζονταν από την αρχή για φορητές απαιτήσεις. Επιπλέον, οι μεγάλες εταιρείες κατασκεύασαν δικά τους οικοσυστήματα: η Palm με το Palm OS και το Graffiti, η Nokia με το Symbian, και φυσικά η Microsoft επέκτεινε τις δικές της εκδόσεις Windows για φορητές συσκευές.
Μεταγενέστερες προσπάθειες και η κληρονομιά του κώδικα
Στη δεκαετία του 2000 η GeoWorks προσπάθησε να επαναπροσδιοριστεί προς υποδομές ασύρματης επικοινωνίας χωρίς ουσιαστική επιτυχία. Το PC/GEOS πέρασε μερικές φορές σε άλλα χέρια: το 2003 τα δικαιώματα δόθηκαν στην Breadbox Computer Company, και μετά από τις γνωστές περιπέτειες, η blueway.Softworks ανέλαβε και το ανοικτοποίησε το 2018. Σήμερα, ο πηγαίος κώδικας είναι διαθέσιμος στο GitHub και ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει demos του GUI online, αν τον ενδιαφέρει η ιστορική εξερεύνηση.
Παρά την πτωτική του πορεία, το Ensemble παραμένει ένα σημαντικό μάθημα στην ιστορία των λειτουργικών: ένα προϊόν που τεχνικά προηγείται δεν κερδίζει πάντα το «παιχνίδι» όταν οι παράμετροι μάρκετινγκ, διανομής και οικοσυστήματος δουλεύουν εις βάρος του.
Τι σημαίνει για τους χρήστες και γιατί έχει σημασία
Αυτή η ιστορία δεν είναι απλώς νοσταλγία για μια «χαμένη» τεχνολογική ευκαιρία. Διδάσκει κάτι θεμελιώδες για την εποχή μας: οι πλατφόρμες κερδίζουν από δίκτυα, εργαλειακά οικοσυστήματα και ευκολία ανάπτυξης όσο κι από την τεχνική ποιότητα. Τα μαθήματα ισχύουν από τα desktop της δεκαετίας του 1990 μέχρι τις σύγχρονες μάχες για smartphones, cloud πλατφόρμες και AI frameworks.
Για τον τελικό χρήστη, η νίκη μιας πλατφόρμας σημαίνει ευρεία διαθεσιμότητα εφαρμογών, φθηνότερο software και καλύτερη υποστήριξη. Για τους προγραμματιστές, σημαίνει εργαλεία που μειώνουν το κόστος και τον χρόνο ανάπτυξης. Όσο για τις νεοφυείς εταιρείες, η περίπτωση του GeoWorks Ensemble υπενθυμίζει ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν παράλληλα τεχνικές βελτιώσεις, στρατηγικές διανομής και σχέσεις με κατασκευαστές και προγραμματιστές.
Τελικά, το παράδειγμα του Ensemble και η σύγκριση με την περίπτωση του μεταγενέστερου Windows Phone δείχνουν ότι το καλύτερο προϊόν δεν κερδίζει πάντα τον πόλεμο της αγοράς. Τα «παιχνίδια» του οικοσυστήματος, των OEM συμφωνιών και της «ευκολίαςν οικοδόμησης» εφαρμογών ισοσταθμίζουν ή υπερβαίνουν πολλές φορές την καθαρή τεχνολογική υπεροχή.